Ik werd een beetje Waka Waka van de Bett!

Wat ik al verwachtte van de Bett Show, gebeurde. Ik wist haast niet waar ik moest kijken, overdonderd door het grote aanbod en de enorme hoeveelheid informatie. Er was veel prachtig speelgoed, edtech (educational technology) robots, virtual reality-brillen. Leuk om te zien maar gaat dit over mijn onderwijspraktijk?

Continue reading

Ik leer me bont en blauw, met vallen en opstaan (Loesje)

Vanmorgen na een stevig ontbijtje en een bak koffie vertrokken we weer richting de BETT Show. Verschillende collega’s hadden inmiddels heel verschillende ideeën over wat de snelste route was. Eén of twee keer overstappen met de metro, iets verder lopen maar dan een rechtstreekse trein en sluiproutes om eerder bij het station te zijn.

Uiteraard werd er veelvuldig op de smartphones gekeken en was Google Maps onze vriend. Maar ook de borden op de stations en de medewerkers op de perrons werden geraadpleegd. De groep was het op een gegeven moment niet met elkaar eens en de helft bleef in de metro te zitten, terwijl de andere helft dacht dat overstappen ervoor zou zorgen dat zij de kortste route hadden ontdekt …

Na een aantal uren op de BETT te hebben doorgebracht, zowel gister als vandaag, valt het mij weer op dat ontdekken, spelen, experimenteren en samenwerken steeds als elementen worden genoemd van een effectief leerproces. Een aantal keer kwamen de lage percentages voorbij van het onthouden door te luisteren of te lezen. Tegelijkertijd valt het me op dat we op dit soort beurzen en bij congressen niet heel veel anders doen dan luisteren, maar dat is een ander verhaal.

Willen we iets leren dan moeten we dus vooral gaan experimenteren, vallen en opstaan. En blijkbaar vinden we dat ook leuk en gaat dat vanzelf. Zoals vanmorgen met het uitstippelen en uitvoeren van onze heenreis. Ook de competitie sluipt er snel in. Want toch was het even spannend wie als eerste bij de BETT zou zijn! Uiteindelijk kwamen we trouwens allemaal tegelijk aan … 😉

En wat kunnen we dat leerproces verrijken met alle technologie die we tot onze beschikking hebben! We kunnen door de inzet van technologie veel meer experimenteren, in veilige omgevingen. We kunnen veel makkelijker spelelementen toevoegen. En we kunnen veel meer (bewegende) beelden toevoegen aan onze verhalen.

Maar laten we wel beginnen bij het leerproces en niet bij de technologie.

Een aantal jaar geleden werkte ik bij Kennisnet. Het Vier in Balans-model was daar niet weg te denken. Het was de basis voor ons werk. Vier bouwstenen die je alle vier aandacht moet geven om ICT effectief in te zetten. En het onderwijs daarmee echt te verbeteren.

Het Vier in Balans-model van Kennisnet

En dan is het de vraag; begin je bij de mens of bij de technologie? Oftewel pak je het ‘onderwijs gedreven’ of ‘technologie gedreven’ aan? Het makkelijkste voorbeeld van een technologie gedreven innovatie vind ik het digitale schoolbord. Massaal werden ze de scholen binnen gereden. Want dit was de nieuwste technologie en ging het onderwijs verbeteren! Op dit moment zie ik een soortgelijke trend met virtual reality. Het is er, wordt betaalbaar(der) en biedt zoveel mogelijkheden. Maar passen deze mogelijkheden bij het onderwijs dat je geeft? En heb je deze technologie dan ook echt nodig?

Een collega vertelde me gister hoe haar man, docent bij de koksopleiding, een project heeft ontwikkeld waarbij studenten voor een goed doel pizza’s gaan bakken en verkopen. De studenten experimenteren, werken samen, ontdekken, vallen én staan weer op. Alle sociale media platformen worden gebruikt om het project onder de aandacht te brengen en om zo een startkapitaaltje bij elkaar te krijgen. Verder komt er weinig technologie bij kijken.

Begrijp me niet verkeerd, ik heb hele mooie dingen gezien en gehoord op de BETT. En ben ervan overtuigd dat het in bepaalde situaties het leerproces enorm kan verrijken. Vooral als het aansluit bij de visie op onderwijs en docenten het op een juiste manier kunnen inzetten. En dat is een mooi leerproces voor ons als docenten en ondersteuners, om met vallen en opstaan hier de beste weg in te vinden!

Dit blogbericht is geschreven door Mieke van Keulen, hoofd Onderwijs en Innovatie (OOA).

Stop! Of ik schiet …

Loop je over een grote beurs met betrekking tot onderwijs en ICT, kom je een stand tegen die gaat over handhavers van Orde & Veiligheid. Denk je …

Veel handhavers in de UK lopen rond met een zogenaamde bodycam. Een fenomeen dat in Nederland ook steeds meer voorkomt. Naast het feit dat de opnames van deze camera’s als bewijsmateriaal gebruikt kunnen worden, is dit ook een middel om personen twee keer na te laten denken voordat zij überhaupt raar of agressief gedrag tegen de camdrager laten zien. Ja? En wat is nu de link met het onderwijs zul je denken? Daar kom ik zo op …

Vijftig procent van de docenten in de UK hebben ervaring met enig soort van geweld op het werk. In het afgelopen jaar is er ruim £ 400.000 aan vergoedingen uitbetaald ten gevolge van gewelddadige incidenten waar docenten het slachtoffer van waren. Daar denkt men hier nu een oplossing voor gevonden te hebben. Een docent met een bodycam! Niet zo’n grote zwarte zoals de politie (die oogt te agressief), maar een klein wit cameraatje waar de student zichzelf ook nog een op een schermpje ziet zodra men een opname maakt.

De bodycam voor leraren.

Naast alle camera’s in de gangen en openbare ruimten in de school kan er nu dus ook gefilmd worden in het klaslokaal. Bewijsmateriaal kan naar ouders en de betreffende student als er gedrag wordt vertoond dat niet door de beugel kan.  Scholen, docenten en de overheid zijn enthousiast over het idee. Voor het komende jaar gaat er acht miljoen pond vrijgemaakt worden om deze cams onder andere in het onderwijs in te gaan zetten.

Persoonlijk krijg ik hier niet een warm gevoel bij. Natuurlijk zijn er zat argumenten voor zo’n bodycam, maar mijn docentenhart zegt mij dat dit niet de oplossing is. Ik zie het al voor me: daar zo voor een klas. Een student laat niet wenselijk gedrag zien en de docent dan zeggen: “Stop of ik schiet … een filmpje!”.

Dit blogbericht is geschreven door René Soullié, digi-coach bij de School voor Orde en Veiligheid.

Het verschil tussen Iron Man en Luke Skywalker

Er is wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de hersenen van taxichauffeurs in Londen. Voordat je hier aan de slag kunt als taxichauffeur moet je een pittig examen afleggen en zo ongeveer alle straten en steegjes van Londen uit je hoofd kennen. Uit het onderzoek bleek dat taxichauffeurs een grotere hippocampus hebben. Dit is het gebied waar je (onder meer) ruimtelijke informatie opslaat. Tegelijk zien we dat, door het gebruik van navigatiesystemen, het formaat van dit deel van de hersenen juist afneemt. Use it, or lose it. Tijdens een zeer interessante presentatie van Alex Beard (Teach for All) en Jared Stein (Canvas) werd dan ook de vraag gesteld: hoe zorgen we ervoor dat technologie ons ondersteunt om slimmer te worden, niet dommer? Samen met Maxime Vollers (Menskracht7) volgde ik deze interessante presentatie en schreven we samen dit blog.

Op de Bett Show in Londen zijn vele voorbeelden te zien van mooie apps, leeromgevingen en tools die het leren ‘super gebruiksvriendelijk’ moeten maken. Maar is dat dan eigenlijk wel zo’n goed idee? Technologie in het onderwijs kan studenten heel erg helpen. Van iets simpels als het rustig terug kunnen kijken van een instructiefilmpje, tot een interactieve game op je smartphone om te oefenen met rekenen. Vaak zien dit soort apps en tools er erg mooi uit en zijn ze bijzonder gebruiksvriendelijk. Alex Beard ziet hier juist het probleem: “Iets nieuws leren is hard werken en het is niet effectief als technologie dat harde werken van de student overneemt.” The paradox of the guided user noemt Alex dit. Dat houdt onder mee in dat technologie het leren stopt wanneer er niet meer wordt nagedacht over de stappen die een student zet. Hoeveel telefoonnummers ken jij bijvoorbeeld nog uit je hoofd? Daar waar gemak in gebruik aantrekkelijk lijkt, ligt afhankelijkheid van technologie op de loer. Leren als doel lijkt daarmee ondergeschikt te zijn aan gebruiksgemak, terwijl het expliciteren of benoemen van de stappen die gevolgd zijn om naar een volgend niveau in ontwikkeling te komen het leren juist stimuleert. Technologie als toevoeging en in dienst van het onderwijsleerproces lijkt dan meer leereffect te kunnen genereren. Zo geeft Alex aan dat het belangrijk is om goed na te denken welke onderdelen van het leerproces geautomatiseerd kunnen worden, zodat je als docent meer tijd over hebt om studenten te begeleiden, coachen, inspireren en ondersteunen. Goed nadenken over de inzet van technologie begint dus met goed nadenken over leren.

“Machines leren niet, mensen leren wel. En daarom dien je gebruikersonvriendelijkheid in te bedden om het brein aan het werk te zetten en gedachten uit te vergroten.” Alex Beard heeft er wel een mening over en toont de bereidheid om gebruik te maken van de laatste inzichten van onderzoek gericht op lerenden en hun wisselwerking met begeleiders. Het belang van instructie en begeleiding is dan ook niet uit de lucht gegrepen. Wat helaas niet van alle sprekers in dienst van technologieproducten kan worden gezegd, gezien de vele onderwijsmythes die gaandeweg de BETT met de nodige onbescheidenheid worden tentoon gespreid om voor waar te worden aangenomen.

Terug naar de taxichauffeurs in Londen. Net als bij de taxichauffeurs in Londen, helpt het om studenten dus zelf te leren nadenken en hen te ondersteunen bij hun leerproces op de juiste momenten. Scaffolding noemen ze dat hier: het bouwen van stijgers rondom het leerproces van de leerling of student. Jared Stein ziet hier dan ook een belangrijke ondersteunende rol van technologie voor de docent, waarbij hij gebruikmaakt van twee metaforen: “Als je kijkt naar Iron Man dan is Tony Stark alleen een superheld in zijn robot-pak. Luke Skywalker daarentegen wordt door Yoda getraind om zelf na te denken en zijn krachten als Jedi Master te ontwikkelen.” Het robotpak vertaalt hij daarmee naar een toevoeging aan de werkelijkheid; superkrachten mét een pak. Maar wat als je pak in de was zit en er ineens een schurk voor je neus staat? Nee, dan heb je meer aan een grootmeester die je just-in-time de juiste informatie geeft en ook nog even de tijd neemt om jouw handelen uitgebreid samen met jou te evalueren. Zo moet je ook een beetje naar het leerproces kijken volgens Jared. Om die reden hebben ze bij Canvas (een elektronische leeromgeving) een tool ontwikkeld die studenten een duwtje in de juiste richting kan geven. Bijvoorbeeld een vriendelijke reminder om opdrachten op tijd in te leveren. Experimenten met deze tool leverde al interessante resultaten op, waaronder het feit dat er een toename van 10 procent was als het ging om op tijd ingeleverde opdrachten. Wat tegelijkertijd een voorbeeld is van het presenteren van een feit dat niet zo heel veel zegt, wanneer de context van het onderzoek niet wordt geschetst.

Wij vonden het in ieder geval een interessant verhaal met een aantal mooie aanknopingspunten voor ROC Mondriaan en hebben dan ook intensief met elkaar nagepraat. Conclusie van ons gesprek? Met elkaar het gesprek voeren over de rol die technologie kan spelen binnen ons onderwijs is erg belangrijk. De komende periode gaan we hier zeker mee aan de slag!

De eerste indrukken van de Bett Show 2019

Na een kort nachtje, een soepele vlucht en een frisse wandeling stond ik vanochtend opeens in Londen. Samen met een groot aantal Mondriaan digi-coaches en collega’s van OOA verdiepen we ons hier de komende dagen in de mogelijkheden, en uitdagingen, van technologie in het onderwijs. We zijn hier namelijk voor de Bett Show 2019: Europa’s grootste beurs op het gebied van ed-tech (educational technologie). Van de nieuwste digitale schoolborden tot robots en virtual reality!

De Bett Show vindt plaats in ExCel London. Vergelijkbaar met de Jaarbeurs, maar dan ongeveer twee keer zo groot. De Bett Show bestaat eigenlijk uit twee onderdelen: er is een hele grote beursvloer met zeer diverse exposanten. Natuurlijk staan technologiereuzen zoals Microsoft, Google en HP hier met hun onderwijsaanbod, maar ook kleine aanbieders met heel specifieke oplossingen. Heb je bijvoorbeeld nog een volledig programmeerbare robotarm nodig? Dan kun je die hier vinden! Er staan honderden standhouders met interessante, of minder interessante, producten en aanbiedingen.

Het tweede onderdeel van de Bett Show bestaat uit het programma van workshops en presentaties. Tussen de stands zijn ‘klaslokaaltjes’ ingericht waar korte workshops en sessies gehouden worden. Soms door aanbieders van technologie, maar ook vaak door docenten of vertegenwoordigers van onderwijsinstellingen. En gelukkig zijn we met een goede vertegenwoordiging gekomen naar deze beurs, want er is veel te zien en te kiezen!

Vanochtend heb ik een workshop en demo bijgewoond van de educatieve uitgeverij Oxford University Press die in samenwerking met HTC Vive een virtual reality onderwijsprogramma heeft ontwikkeld voor de Chinese markt. Chinese studenten die bijvoorbeeld naar Amerika of Engeland willen komen om hier te studeren kunnen zich middels deze vr-lessen voorbereiden op de reis én hun Engelse vocabulaire oefenen. “Door op deze manier te leren blijft de nieuwe kennis veel langer hangen bij de studenten.” alsdus Christopher van Oxford University Press. Daarnaast heb ik al een bezoek gebracht aan de Titanic, Tweede Wereldoorlog en een kasteel opgeblazen. Ook in virtual reality, dus er is niemand gewond geraakt.

En mijn persoonlijke held Mitch Resnick gaf ook nog een presentatie. Mitch is professor en werkt bij het Media Lab van MIT. Hij heeft hier de ‘Lifelong Kinder Garten’ onderzoeksgroep opgericht en heeft een bijzondere visie op onderwijs. “Kinderen ontwikkelen hun creativiteit en nieuwsgierigheid door aan projecten te werken waar ze passie voor hebben, waarin ze samenwerken met leeftijdsgenoten op een speelse manier.” Zoals je vroeger op de kleuterschool deed. Maar dan niet alleen voor kinderen van die leeftijd. De huidige ontwikkelingen op de arbeidsmarkt vraagt om mensen met vaardigheden die je niet op een ‘schoolse’ manier kunt leren, maar juist door een combinatie van projects, passion, peers and play!  

De komende dagen zijn we nog in Londen en zullen we verslag doen van de interessante technologie die we tegenkomen. Het is nu al duidelijk dat virtual reality een van de belangrijkste trends is op de Bett Show dit jaar. Kunstmatige intelligentie, big data en gepersonaliseerd leren zijn daarnaast ook goed vertegenwoordigd als onderwerpen van de workshops en presentaties. Meer hierover in de blogs van de komende dagen!

Technologiekompas voor het Onderwijs: een universum van trends

Tijdens de jaarlijkse conferentie ‘Onderwijs Inzicht’ is het nieuwste Technologiekompas voor het onderwijs gelanceerd. Dit rapport van Stichting Kennisnet geeft een overzicht van een breed scala aan trends en technologieën en de impact hiervan op het onderwijs. Het Technologiekompas biedt bestuurders, beleidsmakers, professionals en docenten ondersteuning en richting bij hun reis naar eigentijds onderwijs.

Kunstmatige intelligentie staat centraal in het Technologiekompas. “Het is eigenlijk de ‘zon’ in een universum van trends.” zegt Michael van Wetering tijdens zijn keynote. Kunstmatige intelligentie, Artificial intelligence (AI) is de technologie die het meest kansrijk is om ambities rond maatwerk en gepersonaliseerd leren in het onderwijs te helpen waarmaken. Maatwerk en gepersonaliseerd leren zijn de grote beloften van het gebruik van ict in het onderwijs. En we zien hier ook steeds meer voorbeelden van. Van slimme oefensoftware voor taal en rekenen, tot intelligente tutoren die een student kan ondersteunen bij de voorbereiding op een examen.

“Kunstmatige intelligentie is de zon in het universum van trends.”

Micheal van Wetering – Kennisnet

Het Technologiekompas van Kennisnet brengt de belangrijkste trends en ontwikkelingen in beeld en biedt handvatten en adviezen om deze ontwikkelingen in te zetten in het onderwijs.

In het Technologiekompas worden de belangrijkste technologische trends geanalyseerd en voorzien van een vertaalslag naar het onderwijs. In samenhang met andere technologieën en trends wordt ook inzichtelijk gemaakt hoe ‘volwassen’ de technologie is. Er worden ook adviezen gegeven over de randvoorwaarden en maatregelen die nodig zijn bij de implementatie van deze trends. Bijvoorbeeld zaken als privacy en ethiek als het gaat om dataverzameling van studenten.

Het Technologiekompas kun je hier downloaden.

Mondriaan gaat naar Bett!

Van woensdag 23 tot zaterdag 26 januari gaat een flinke groep Mondriaan-collega’s met elkaar naar Bett! Dat klinkt misschien gek, maar dit is nu eenmaal de naam van de eerste onderwijstechnologiebeurs van het jaar waar ruim 850 bedrijven en meer dan 100 start ups uit de onderwijs en ict-sector samenkomen. Er worden ruim 34.000 bezoekers verwacht die gedurende deze vier dagen alles te horen en te zien krijgen over de nieuwste mogelijkheden op het gebied van onderwijs en ict.

Continue reading

Wat als Mondriaan een hotel zou zijn …?

“Laten we het gewoon eens gaan doen!” En dan wordt het spannend … Want een leuk idee bedenken is eigenlijk helemaal niet zo moeilijk. Maar beginnen met het uitvoeren ervan is lastiger. Dus toen Immo Dijkma, die samen met Adri Mertens het tweede deel van de workshop Design Thinking verzorgde, opeens met twee Mondriaan studenten de zaal in kwam werd het even stil. “Nou, hier zijn ze … vraag maar raak!”

Continue reading

Mondriaan op Dé Managementconferentie van CvI

ROC Mondriaan is volgend jaar het gastcollege voor Dé Managementconferentie van het CVI. Deze tweedaagse conferentie vindt plaats op 27 en 28 maart 2019 in het Cars Jeans (ADO) Stadion. Het delen van kennis staat natuurlijk centraal. Maar het is ook hét moment om elkaar te inspireren en te komen tot nieuwe ideeën en oplossingen. Een mooie kans voor Mondriaan om ons te presenteren als innovatieve en eigentijdse school!

Continue reading